Aanleiding
De assetteams voor Wegen en Civiele Kunstwerken planden het onderhoud vijf jaar vooruit. Binnen die termijn is het moeilijk om onderhoudsmaatregelen over de hele gemeente te optimaliseren en te combineren, en externe ontwikkelingen van nutspartijen en woningbouwprojecten zijn er niet in te verwerken. Amsterdam heeft daarnaast een onderhoudsachterstand op zijn bruggen — 120 beweegbare en 1.780 vaste, verdeeld over acht stadsdelen — waardoor de stad een apart organisatieonderdeel heeft opgericht om de vervanging van bruggen en kademuren te versnellen.
Onze oplossing
- 01 Met de assetmanagers en de assetteams voor Civiele Kunstwerken en Wegen een langetermijn-assetplan (LTAP) van 25 jaar binnen de budgettaire randvoorwaarden ontwikkelen, op basis van Simeo en de risicogebaseerde methodiek van Oxand.
- 02 Het plan voeden met assethoeveelheden, degradatiemodellen, de impact op veiligheid en beschikbaarheid en gestandaardiseerde kostenparameters.
- 03 Een pilot uitvoeren waarin wegonderhoud wordt gecombineerd met woningbouw- en energietransitieprojecten, om te toetsen of een integrale gebiedsaanpak per buurt of stadsdeel haalbaar is.
Wat Oxand opleverde
Prioritering op basis van scenario’s
De uitkomsten van de verschillende scenario’s gaven inzicht in de prioritering en de budgetverdeling over de assets in scope: beweegbare bruggen, vaste bruggen en verharding.
Achterstand en langetermijnplan
Beter inzicht in de onderhoudsachterstand en een langetermijnplan op basis van de vereiste veiligheid en beschikbaarheid binnen de budgettaire randvoorwaarden.
Besluiten op stads- en stadsdeelniveau
Prioritering voor de stad als geheel, met de mogelijkheid om bepaalde stadsdelen bewust voorrang te geven in lijn met het huidige gemeentelijke beleid.
Afgesproken vervolgstappen
Het proces en de verantwoordelijkheid voor het actualiseren van het LTAP onderbrengen bij de directie Verkeer en Openbare Ruimte, en de samenwerking met nutspartijen en woningbouwontwikkelaars formaliseren voor sectoroverstijgende integratie van de planning.
Veelgestelde vragen
Waarom had Amsterdam een langere planningshorizon nodig?
De assetteams voor Wegen en Civiele Kunstwerken planden vijf jaar vooruit. Binnen die termijn kunnen onderhoudsmaatregelen niet worden geoptimaliseerd en gecombineerd over de hele gemeente, en kunnen externe ontwikkelingen van nutspartijen en woningbouwprojecten helemaal niet worden meegenomen.
Wat omvat het langetermijn-assetplan?
25 jaar, binnen de budgettaire randvoorwaarden, over de wegen en civiele kunstwerken van de stad — waaronder 120 beweegbare en 1.780 vaste bruggen, verdeeld over acht stadsdelen.
Wat voedt het plan?
Assethoeveelheden, degradatiemodellen, de impact van elke asset op veiligheid en beschikbaarheid, en gestandaardiseerde kostenparameters, samengebracht in Simeo op basis van een risicogebaseerde methodiek.
Wat toetste de pilot voor de integrale gebiedsaanpak?
Of wegonderhoud kon worden gecombineerd met woningbouw- en energietransitieprojecten, zodat een buurt of stadsdeel één keer wordt opengelegd in plaats van meerdere keren. De vraag was of een integrale gebiedsaanpak überhaupt haalbaar is.
Kan de stad het ene stadsdeel voorrang geven boven het andere?
Ja, bewust. Het plan prioriteert voor de stad als geheel, met de mogelijkheid om bepaalde stadsdelen bewust voorrang te geven in lijn met het huidige gemeentelijke beleid — de keuze wordt daardoor expliciet in plaats van toevallig.